Natuurblog


Wintertijd

Buiten is het koud, het regent veel (eigenlijk lijkt het wel herfst) en de zon laat zich niet vaak zien. Wat een grauwheid, hoor ik mensen zeggen, wat een naar weer. Naar weer? Denk ik dan? Weer is gewoon weer, het hoort bij het seizoen. Je stemming erdoor laten bedrukken heeft geen zin, je kunt maar beter meestromen.

 

De seizoenen volgen elkaar op, of beter gezegd maken de cirkel rond. Van de groei in de lente, het rijpen van de zomer en het loslaten en oogsten van de herfst, zijn we nu aangekomen in de stilte van de winter. Het is de tijd van het terugtrekken, het terugkijken, het inkeren in jezelf. De natuurvolkeren zaten binnen in hun hutten, herstelden kleding en maakten hun houtsnijwerk, potten en pannen. Ondertussen vertelden ze elkaar verhalen of deden spelletjes. Ze keken terug op het afgelopen jaar. Ze gingen mee met de seizoenen. Buiten raasde de wind, vlogen de sneeuwvlokken in het rond, maar zij zaten warm bij het vuur. Het zal heus niet gemakkelijk zijn geweest, de angst dat er te weinig voedsel was, dat kinderen niet konden overleven, of dat de lente niet zou komen, maar ze geloofden in hun Moeder Aarde.

 

In onze tijden kruipen we achter de televisie, we chatten en internetten wat af, maar hebben we werkelijk contact met elkaar of met de wereld? Ik geloof het niet. Zelf voel ik de leegte die er in deze contacten zit, het gaat de diepte niet in, het gaat werkelijk nergens over. De twitters, chats of nieuwsberichten raken enkel de oppervlakte. Ik hou ervan om de diepte in te gaan en te voelen wat iemand anders beleeft en wat er bij mij zelf speelt. Daarom zou je juist in deze wintertijden de televisie eens een avond uit moeten laten, je laptop niet alleen op de slaapstand, maar echt uit moeten doen, en je mobiel in de kast leggen. En dan...

 

Als je alleen bent, kun je lekker aan het schrijven gaan. Kijk terug op het jaar en beschrijf wat je hebt meegemaakt en wat je van elke gebeurtenis hebt geleerd. Vergeet niet je gevoel te benoemen, je emoties te verwerken. Door alles op te schrijven laat je alles nog eens de revue passeren en kun je het op een rijtje zetten. Je kunt dit ook samen met anderen doen, en iedereen de ruimte geven om te vertellen. Een goed gesprek, zonder televisie, een glas wijn of ander drinken erbij. Het kan ook gewoon gezellig zijn!

 

Op 21 december is het de kortste dag van het jaar. Het was de dag dat de mensen in lang vervlogen tijden buiten grote vuren stookten om het licht te helpen terug te komen. Dat kun je zelf ook doen, door in een vuurkorf hout aan te steken en je eigen feest te houden. De kerstboom is de Christelijke versie van het Joelfeest, het licht werd naar binnen gebracht. Misschien kun je bij het versieren van de boom stilstaan bij welke duistere zaken je in je leven wilt verlichten. De kerstballen komen oorspronkelijk van de symboliek van de appel, van heling en troost. Als je ze dit jaar ophangt in de boom, kun je misschien je wens tot genezing aan de kerstbal koppelen.

 

Uitgebreidere rituelen worden nog op deze site gezet, voor meer inspiratie, blijf de website bezoeken. Ik wens iedereen heerlijke, gezellige, voldoening gevende feestdagen, en een fijne jaarwisseling.

 

Mirjam

15 december 2011

 
Contact maken

 

Op deze site kun je veel lezen over Moeder Aarde, over de rituelen die er zijn en de energieën die je eventueel zou kunnen voelen. Maar het is makkelijker gezegd dan gedaan, om contact te maken met die Moeder Aarde. Wat nou als je helemaal niks voelt als je in een bos loopt? Of dat je niet goed weet hoe je moet beginnen? Ik heb zelf ook periodes waarin ik minder buiten ben en echt weer even op gang moet komen om de band met Moeder Aarde te herstellen.

 

Daarom in deze blog wat tips. Soms is het best spannend om het bos of de velden in te gaan, om contact te maken met de natuur. Wat moet je doen, daar tussen de bomen, hoe kun je een band scheppen tussen jou, als mens, en een onzichtbaar wezen? En wat vinden andere mensen daarvan? Daarom zou je best binnen, in de veilige geborgenheid van je huiskamer kunnen beginnen. Je kan een elementen meditatie doen, zoals die beschreven staat op deze site. Je kunt ook proberen met een van je favoriete planten contact te maken. Zet de plant bij je op de grond, sluit je ogen, en probeer te voelen of de plant gezond is, of hij je wat duidelijk wil maken, en probeer vooral de energie te voelen, het leven dat hij is. Je kunt ook in de tuin, als je die hebt, zo'n soort oefening te doen.

 

Read more...
 
Alleen op de dijk

Ik ben altijd al verlegen geweest, zo lang ik me kan herinneren. Het is waar, ik voel me vaak minder dan iemand anders, heb moeite om een plek voor mezelf in de wereld in te nemen. Ik worstel daar nog dagelijks mee. De ene dag voel ik me sterker dan de andere. Een aantal weken terug probeerde ik me te verbinden met Moeder Aarde, want als ik contact met haar heb, weet ik dat ik een plek heb op haar grote wereld, dat ik er mag zijn.

 

Wat ik dan doe is beginnen met een yoga houding, een heel eenvoudige: De Berg, of Tadasana. Je staat dan gewoon met je voeten op heupwijdte, zorgt dat je goed rechtop staat, je schouders recht, in feite sta je heel stevig op de grond, als een berg. Ik kijk dan altijd naar buiten, naar de opkomende zon (als je het 's ochtends doet), de dag begint, er is energie in overvloed. Ik adem diep in, vul me met de energie van Moeder Aarde. Al haar kracht die er voor ons is om op te nemen, de stromende aardekracht, neem ik dan op. Alle spanning die ik voel, angst of nerveusheid, laat ik via mijn voeten naar de Moeder stromen, omdat dat overtollige energie is. Dan voel ik me rustig en heerlijk opgeladen.

 

Read more...
 
Natuur? En hoe dan?

Deze site gaat over de natuur, deels over praktische zaken, zoals de werking van kruiden en planten, maar ook over de spirituele kant. Want de natuur kan niet alleen een fijne plek zijn om te zijn, te wandelen of te sporten, maar kan ook veel betekenen voor de geest of de ziel. Dat is wat ik zelf erg belangrijk vind.

 

Wij mensen leven nu in huizen, altijd verwarmd en omringd door muren en ramen, soms zelfs hoog boven de aarde. Dat was vroeger wel anders. Lang geleden, maar dan heb ik het over enkele duizenden jaren geleden, waren we jagers en verzamelaars, en anders waren de mensen eenvoudige boeren, en waren er nog geen andere beroepen, waarvoor je binnen moest zitten. Door het werken op het land, het verzamelen van voedsel in bossen of velden, waren de mensen verbonden met de natuur. Ze hielden rekening met seizoenen, groei en bloei van gewassen, de gewoonten van de dieren, en ze waren daarmee onderdeel van al dat leven. De natuur was in hen, en zij waren de natuur.

 

Read more...